5de plaats rittenwedstrijd Andalucia Bike Race

1ste rit Andalucia bike race (Cordoba 73km / 1544hm)

Vrijdagochtend toegekomen in Malaga om van daaruit met de huurwagen naar Cordoba te rijden. Het weer viel een beetje tegen, lees vééél regen, maar ons huisje in de bergen was best gezellig. Koud maar na een paar boomstronken in de haard dus dik in orde ;-)

Zondag om 10u was de eerste rit onder een stralend zonnetje ( de temperatuur steeg gedurende de dag wel niet boven de 13 graden) Ik rij samen met Peter in de mixed categorie. Er is een doolhof aan startboxen aangelegd en de mixed teams staan in de laatste box. Het is een geneutraliseerde start van een dikke 9km en het is één grotre chaos.Brede banen met talloze ronde punten, versmallingen,... een rondje rond de kathedraal op super smalle wegjes,.... opgewarmd zijn we wel want dit is een intervalstart... optrekken... stilstaan...optrekken...tempo....stilstaan ;-)

Eenmaal het offroadpad op blijft het wat te druk naar mijn goesting. En op de eerste singletracks is het weer zover...stilstaan en geen doorkomen aan. Iets verder blijkt er een wat technische, steiler klimmetje de oorzaak te zijn. Een hoop Spanjaarden aan de kant die je echt naar boven brullen... wow geweldig en oorverdovend :-) De stukken erna wordt het rustiger wat opstoppingen betreft. Ik stond hier aan de start met grote vraagtekens wat betreft mn conditie omdat ik pas redelijk ziek geweest ben. Dus Peter en ik hadden beslist om op de eerste dag al niet direct tot het uiterste te gaan maar we hielden er wel aan mooi tempo op na. Het parcour is geweldig mooi en technisch. Veel stenen en rotsen, langere klimmen, steile klimmen, super afdalingen (zowel snelle als technische). In de laatste kilometers komen we nog bij een ander mixed team en wordt het dus toch nog een strijd maar helaas eentje die we nipt verliezen :-/ We finishen als 5de van de ong 30 mixed koppels. Wereldkampioene Anika langvad rijdt ook in een mixed team en zij wint vandaag (zij zullen elke rit winnen)

2de rit (Cordoba 71km / 1800hm)

De start is opnieuw in Cordoba. De startplaatsen worden nu bepaalt naargelang de plaats in het algemeen klassement dus we moeten niet meer in de laatste box starten. Dat is een meevaller want de chaos en de opstoppingen van gisteren in gedachte, hadden we ons voorgenomen om toch meer naar voor proberen te rijden in de geneutraliseerde start. Ik start goed en probeer me door elk gaatje nog meer naar voor te wringen. Peter zit in t begin nog vlak bij me. En dan één groot misverstand. We raken elkaar kwijt maar ik wist dat ik voor Peter zat en reed dan ook gewoon verder omdat Peter toch sterker is dan mij en hij haalt me wel in. Hij had blijkbaar niet door dat ik voor hem zat en stond ergens op me te wachten :-/ Ik begin me na een uur toch wel serieus wat zorgen te maken en check eens met wat andere belgen of ze Peter gezien hebben. Maar zonder succes. Er zit dus niks anders op dan maar tot aan de tijdregistratie mat te rijden en daar te wachten (er mag niet meer dan 2 minuten tussen zitten). Aan de bevoorrading ( waar ook de mat ligt) staan Pat en Katrien klaar met de Sponser drinkbussen.Ik stop en zeg dat ik Peter kwijt ben. Pat wist er al van want hij had al een telefoontje gekregen van Peter. Wat een mega misverstand maar het koste ons wel bijna 10 minuten en nu zaten we weer tussen renners die niet altijd al te vlot klimmen en dalen :-( Op het eerste steilere stenen klimmetje was het al zo ver. Ik moest uitklikken maar geraak niet uit mn klikpedaal. Patat tegen de grond en mn knie op een steen. Hier moet ik even van bekomen. Er scheelt dus duidelijk iets aan mn schoenplaatjes want daarna nog verschillende keren hetzelfde probleem. Ik zie ondertussen al helemaal bont en blauw en mn knie heeft nog een paar keer een slag ter verwerken. De struiken hebben ook mega grote doornen heb ik mogen ondervinden :-/. Aan de volgende bevoorrading licht ik Pat in en vraag hem om mn reserveschoenen te geven aan de 3de bevoorrading. Ondertussen hebben we al zoveel tijd verloren en heb ik zo pijn aan mn knie dat we beslissen om op toertochttempo en zonder verder risico's te nemen verder te rijden. Daarna nog eens moeten stoppen om mn schoenplaatje vast te zetten want dit was dus losgekomen. Aan de 3de en laatste bevoorrading dan van schoenen gewisseld en mn knie alvast laten ontsmetten. Amai wat een verschil.... met deze schoenen is er geen probleem meer. We verliezen wel bijna een half uur op onze dichtste concurrenten. Toegekomen mn knie nog eens laten checken . Volgens die dokter is er niks ernstig aan de hand en het wondje wordt nog eens ontsmet. Door al deze tegenslag finishen we vandaag als 8ste

3de dag (Priego de Cordoba 69km / 2000hm)

Vandaag wordt er vanuit Priego de Cordoba gestart, wat dus wil zeggen een transfer van 1,5u voor de wedstrijd. Veel tijd om op te warmen blijft er dus niet over maar bij de eerste pedaalslagen voel ik al dat mn knie niet zo goed aanvoelt. Het wordt weer een heel mooi ritje maar helaas met wat pijn. Peter en ik raken wel meer en meer op elkaar ingespeeld en we werken goed samen. In het eerste deel van de ze etappe zitten we nog bij het koppel dat uiteindelijk 3de zal worden. Maar mn knie bezorgt me te veel last. Op het einde kunnen we ook weer wat strijden met het koppel van de eerste dag en deze keer trokken wij aan het langste eind :-) . Na de wedstrijd is er opnieuw een langere transfer naar onze 2de verblijfplaats want de volgende dagen zal de hele caravaan in Jaén neerstrijken. We finishen als 4de vandaag

4de dag (Bedmar-Mancha Real (65km / 2320hm)

Laatste maal dat er voor de wedstrijd een langere verplaatsing nodig zal zijn. Vandaag starten we in Bedmar en finishen in Mancha Real (rit in lijn dus)Mn knie is ondertussen redelijk gezwollen en ik rijd dus ondertussen al op pijnstillers. Het eerste deel van deze etappe is iets saaier omwille van de meer bredere paden maar er zitten wel verschrikkelijk steile stukken tussen. Vandaag gaan we ook tot op 1400 m daar rijden we dus in de sneeuw. Het is echt opletten want ijsplekken zijn er ook genoeg en het ijswater is verschrikkelijk koud. We krijgen wel nog een mooie downhill afdaling als cadeautje... nice! We finishen opnieuw als 5de.

5de dag (Jaén 51km / 1260hm)

Als we de camionette inladen om naar de start te rijden dwarrelen dikke sneeuwvlokken op ons neer. De weg is helemaal dichtgesneeuwd. Onderweg zien we een vrachtwagen die de berg niet op geraakt en een auto die onderste boven ligt. Amai dat beloofd voor deze rit. De rit zou al aangepast zijn maar uiteindelijk wordt beslist deze etappe helemaal te schrappen omwille van veiligheidsredenen. Er was al sneeuw vanaf 500m en we zouden tot 1800m rijden in deze etappe..

Ideaal moment om nog eens naar de dokter te gaan met mn knie omdat deze nog altijd zeer gezwollen is. Tot het moment dat ik het plakkertje van het kleine wondje haal gaat alles nog goed. Maar dan verandert zn gezicht helemaal. Hij haalt er nog wat verplegers bij. Dat kleine wondje blijkt dus serieus geinfecteerd van binnenuit. Na de verzorging moet ik naar de apotheker voor antibiotica en ontstekingsremmers :-( Spijtig dat er een rit afgelast is, maar voor mn knie niet slecht waarschijnlijk.

6de dag

Ook deze rit werd aangepast. Normaal zou dit een tijdrit zijn maar nu dus aangepast tot een rit van 51km. Maar de eerste kilometers offroad worden een hel voor me. We moeten langs de olijfbomen

maar de regen van de vorige dag heeft dit omgetoverd tot één groot klei modderbad. Na 3 meter is alles zo aangekoekt dat de wielen niet meer draaien en de bike als lood aanvoeld. Je voeten zakken in de brei en met mn bijzonder pijnlijke knie is dit echt de hel voor me. Peter probeert mn bike ook te dragen maar nog verliezen we daar enorm veel tijd... ik verga van de pijn en zie het even niet meer zitten. Verder in de rit is er nog een heel “stapstuk” bergop wat dus echt afzien is voor mn knietje. Peter is gedurende de hele etappe een enorme steun en hulp en sleurt me er echt door.
Door mn total offday finishen we vandaag pas als 9de maar in het algemeen klassement worden we ondanks de problemen toch nog mooi 5de, wat al bij al toch nog niet zo slecht is ;-)

 

Mijn conclusie over deze rittenwedstrijd is dat het zeer goed georganiseerd is met hele mooie, technische parcours. Vooral de eerste 3 etappes vond ik de mooiste. Wij hadden wat pech met het weer waardoor er een rit werd afgelast en een andere aangepast werd maar ik kan deze wedstrijd zeker aanraden aan iedereen.
Nog een andere, niet onbelangrijke conclusie : my BMC rocks!!!! Echt een superfietske!

Ook een hele dikke merci aan mn vriend Pat en Katrien voor het gezelschap en goede zorgen. Ik weet dat het voor de verzorgers ook zwaar en hard werken is en ik apprecieer heel erg dat ze dit voor ons willen doen. En natuurlijk ook een merci aan mn duopartner Peter. Ook alle andere Belgen die aanwezig waren zorgden ervoor dat er een leuke sfeer was. Ik zou zeker nog eens terug willen komen maar liefst met wat minder tegenslag ;-)

strandrace Oostende in helse omstandigheden

Ondanks de temperaturen die al een tijdje onder nul bleven en de bijhorende sneeuw en wind had ik echt zin om weer eens te "strandracen".  Voor Egmond had ik al moeten passen door buikgriep dus het kriebelde weer ;-)
Op het laatste moment beslist om alvast zaterdag naar t zeetje te vertrekken. Ik was zo fel aan het twijfelen of het in deze winterse omstandigheden wel doenbaar zou zijn om met super moto banden te rijden. Het verkenningsritje was duidelijk... zeker mn supermoto's...het strand lag er goed bij en zelfs de golfbrekers vormden ook geen probleem. Gerustgesteld kroop ik mn bedje in. s Ochtends was het toch wel andere koek... Het sneeuwde al serieus hard en een witte sneeuwlaag had de wegen al bedekt...aiai. Ik had nog andere banden bij maar ideaal zou het niet zijn om die na  een nieuwe parcourverkenning nog te wisselen en tubless te maken. Het stukje singletrack even verkend en ok het schuift hier en daar een beetje maar ik vond het nog best doenbaar.
De start zelf verliep goed. Het was wel barkoud. Wind tegen en de sneeuw striemt in mn gezicht. Ik denk dat het mn eerste koers ooit geweest is waar ik met een buff voor mn mond gereden heb ;-) Het eerste stuk tot aan het keerpunt in Blankenberge zat ik nog mee in de kopgroep. Op het strand lagen hier en daar opeengewaaide hopen sneeuw. Als je hierdoor moest was het echt wel schuiven en de valpartijen bleven dan ook niet uit. Gelukkig werd ik hiervan deze keer gespaard.Iets voor het keerpunt begonnen de demarrages en werd alles wat uit elkaar getrokken. Inne reed achter me in dezelfde groep en plaatste ook een demarrage aan het keerpunt. Ik ga achter haar aan en dan blokkeert mn linkerpedaal ineens. Wat is dat nu? Ik schiet uit mn pedaal en raak niet terug ingeklikt. Hij zit muurvast. Na wat proberen lukt het me dan toch maar mn voet wordt helemaal mee naar voor getrokken en ik kan nog net rechtblijven. Ineens lukt het dan toch weer. Doeme nu moet ik een serieus gat gaan dichtrijden maar geen paniek want het is na dit stuk nog een hele lus. maar na een tijd weer hetzelfde verhaal. Ik schiet uit mn pedaal en raak er weer niet in. Hij zit weer vast. Een tweetal keer moet ik zelfs rondjes rijden net voor een golfbreker om toch maar ingeklikt te raken alvorens ik die hoge golfbrekers over kan. Na 1 ronde moet ik dus noodgedwongen stoppen want op deze manier kan ik echt niet verder rijden. Mn voet doet ondertussen ook al serieus pijn.

Spijtig maar het is nu niet anders. Ik stond er met een volledig nieuwe beachbike (BMC TE03) die gewoonweg super reed maar ik had mn oude pedalen er terug opgezet ipv nieuwe ( alhoewel die "oude" ook nog geen half jaar oud waren :-/ ) Maar je bent nooit te oud om te leren zeker ;-) 

Strandrace Noordwijk-Ijmuiden-noordwijk

Ik ben van nature een avondmens. Misschien niet helemaal ideaal voor een sporter. En al zeker niet voor iemand die marathons rijdt en daarvoor dus voor dag en dauw uit de veren moet omdat deze wedstrijden nu eenmaal altijd een vroeg startuur hebben. Maar in het seizoen kan ik mij daar naar schikken en de avondmens een beetje onderdrukken. In de winter echter heb ik het daar wat moeilijker mee. Nu had ik natuurlijk het geweldige idee om een extra strandrace in Nederland te rijden. Start om 10uur in Noordwijk, wat op 2u15 rijden van thuis is. Dus om 5u opstaan. Ik ga verstandig zijn en rond 22u gaan slapen....en ja natuurlijk kon ik niet slapen :-( Na wat mij uren leek dan toch in slaap gesukkeld maar wanneer ik dan om 4u30 nog eens wakker word, kan ik niet meer slapen uit schrik om me te overslapen...grrr.... Met kleine oogjes richting Nederland dus. Gelukkig maakt de zeelucht en de behoorlijk hard waaiende wind me tijdig een beetje wakker ;-)

Het eerste deel naar Ijmuiden zal supersnel zijn met de wind in de rug. Dit stuk zal belangrijk zijn want eenmaal op de terugweg blaast de wind zo fel tegen dat alleen rijden een doodsteek zou zijn en je dus op een groepje aangewezen zal zijn. De start , op de Wilhelmina boulevard, en het oprijden van het strand verloopt goed. Ik rij links en zie rechts Alieke voorbij komen. Ik sta al op mn grootste verzetje en vloek tegen mezelf omdat ik vergeten ben een groter tandwiel te steken ben vooraan. Ik probeer maar kan niet sneller en moet haar laten rijden. Hier en daar zijn er stukken waar het strand er zwaar bij ligt waardoor je wat wegzakt en je al je kracht moet gebruiken om er door te geraken. Bijna de hele heenweg rij ik alleen :-( , bij het uitkomen van het keerpunt kom ik bij 2 mannen en moet dus gelukkig niet alleen tegen de wind in rijden. Na een tijdje vormt er zich een groepje en we draaien redelijk goed rond. Maar het is echt wel zwaar. We lopen een ander groepje in en alles blijft samen. Maar de groep is eigenlijk te groot en er wordt zeer zenuwachtig gereden en de snelheid gaat er soms wat uit. En ja niet veel later een valpartij. Gelukkig kan ik hem ontwijken. Tegen dat we van het strand moeten wordt er nog aggresiever gereden en ik laat begaan. Ik weet toch dat ik 2de dame ben en neem dus geen risico's. Nu weet ik dus wel dat een belgische en Nederlandse strandrace totaal niet te vergelijken zijn. Bij ons zit er toch wel meer interval in en kont er iets meer techniek bij kijken. Volgende maand rij ik er nog eentje in Nederland (Egmond) en een weekje later eentje in Oostende.

Foto's met dank aan Simone Urich

Nieuwe horizonten

De kogel is door de kerk. Volgend jaar zal je me op de trails tegenkomen op een top bike van BMC. Ik ben dan ook heel blij dat zij het volste vertrouwen in mij hebben. Ook Sponser Sport Food en Easywasher zullen mij al zeker blijven steunen.
Mijn nieuwe team, Bikemechanic-BMC, zal ook op BMC fietsen rijden en in de kwaliteitskledij van NoDrugs, de kledij die ik ook bij teamNomadesk-Narviflex droeg.

Maar meer nieuws over dit alles na de teamvoorstelling van aanstaande vrijdag, 14 december om 19u30, in Zaal de Toekomst Baal ( naast café Hand in Hand Baal). Iedereen welkom trouwens!!!

 

Strandrace Bredene

Een winterse week met regen, sneeuw en vriestemperaturen en 1 dag met een zonnetje... gelukkig was het net die dag strandrace ;-)

Na een lekker pannekoekenontbijt en de nodige portie koffie ( t was een zeer vermoeiende week geweest) goed op tijd naar Bredene vertrokken om zeker het parcour nog goed te kunnen verkennen. En het zag er niet slecht uit. De golfbrekers lagen er, naar mijn mening, goed bij en slechts 1 maal moest ik een stukje lopen bij het verlaten van het strand+ bij de finish, de rest kon ik al rijdend doen. In de wedstrijd zelf lag dit dan toch enigszins anders...De eerste keer dat we het strand moesten verlaten, kort na de start was het al totale chaos en was er van rijden geen sprake meer. Langs alle kanten probeerden renners het betonnen pad op te klimmen. Dus hier een duw, daar weer stilstaan, beetje slalommen. Rustig proberen blijven en aan mn trainingsdoel denken. Mn trainer heeft dus echt wel een goed systeem bedacht ;-) (nogmaals merci Jan). Ik had geen idee in welke positie ik reed tot ik bij het ingaan van de 2de ronde hoorde dat er net een dame gepasseerd was. Okay nu komt die extra motivatie boven. Ik zie haar maar als we de duinen inrijden zit er nog 3 man tussen ons en het is er zo smal dat ik hen niet voorbij raak. Bij het oprijden van het strand na deze duinenpassage kan ik echter blijven rijden en Pauline moet van de fiets. Ik kan een kloofje maken en kan dit houden tot aan de finish en eindig al 1ste dame. Ik ben niet helemaal tevreden over mn koers omdat ik , met De Panne in gedachten, té voorzichtig was in de start en daardoor te ver naar achter zat als we de eerste keer het strand af moesten. Maar deze keer geen koprol gemaakt en op het hoogste schavotje dus eind goed, al goed ;-))

Achtervolging in De Panne

In tegenstelling tot de meeste mensen die in de zomer naar zee gaan, gaan wij enkel in de wintertijd naar het strand ... strandrace tijd dus ;-)

Zaterdag het parcour al eens verkend en het viel op dat het strand in De Panne er echt goed bijlag. Het zou een snelle race worden. Zelfs de wind viel zondag goed mee. Ik mocht in de eerste box starten. Mn start was weer niet super maar nog doenbaar. De eerste mega valpartij gebeurde gelukkig achter me. Een dame had haar hond niet onder controle, liet haar hond los en deze richte een ravage aan in het peleton. Ongelooflijk toch?
Een stukje voor me zag ik er nog een paar tegen de grond gaan maar die kon ik makkelijk ontwijken maar de 3de keer had ik minder geluk. Vlak voor me ging er weer iemand onderuit en ik vlieg erover. Nu had ik toch liever dat het strand daar wat zachter was hoor :-) Maar de schade aan mezelf viel op het eerste zicht nog wel mee. Wel stond ik vooraan lek. Ik wil er wat lucht bij doen maar dan zie ik dat ik geen ventiel meer heb? Binnenbandje steken dus. Ondertussen is mn ventje ook bij me gestopt. De andere renner is er wel erg aan toe en ligt te kermen op de grond maar als de jeep van de organisatie erbij stopt kunnen we dus verder. Ik hoop dat alles goed is met hem maar ik vrees een elleboogbreuk of zo. Ik kijk even achter me en natuurlijk geen enkele renner meer achter me. Tja dit wordt wel een heel moeilijke opdracht.....1500 deelnemers en ik ben de laatste :-/ Gelukkig had mn trainer me een trainingsopdracht gegeven die nog steeds haalbaar was daar ging ik dus nog voor (dank je Jan! ;-) ) Ook het feit dat mn ventje erbij was, gaf me nog steun. Op het strand is inhalen nog makkelijk maar elke keer je het strand op en af moet of in de straatjes, merk je toch wat een verschil in stuurmanskunsten er is tussen de eersten en de laatsten. Een beachclinic voor je je aan een strandrace waagt is misschien nog niet zo een slecht idee! ;-)
Ik ga nog eens een 2de en 3de keer (omvergelopen door ene toen ik nog in het losse zand aan het rijden was) het zand van dichtbij bekijken met telkens een andere knie als slachtoffer maar blijf mn inhaalrace verder zetten. Ik heb geen idee op welke positie ik rijd maar aan de finish blijk ik net 15sec te kort te komen voor de 2de plaats. Het had dus een heel andere uitslag kunnen zijn maar het is nu zo. Het was in elk geval heel leuk om zoveel aanmoedigingen te krijgen van zowel de mensen aan de kant als renners zelf. Dank je wel allemaal.... jullie geven me vleugels. Het zullen dan wel niet meer de GT vleugels van TeamNomadesk zijn want bij deze wil ik jullie laten weten dat ik het team ga verlaten... onverenigbare meningsverschillen liggen aan de basis ervan. Spijtig maar het is nu niet anders :-/ Maar we houden wel contact en ik wil hen bedanken voor de afgelopen jaren 

blessurevrij :-))

Op aanraden van zowat iedereen in mn omgeving en zeker niet in het minst van Jan, mn nieuwe trainer sinds 3 maanden, heb ik me aan aantal weken kalm gehouden en mn blessures goed laten genezen. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik niet gefietst heb hoor.... een paar weken niet biken, ik mag er niet aan denken. Maar wel eindelijk eens terug tijd om met iedereen af te spreken en toertochtjes te rijden :-)

De strandmarathon Hoek van Holland-Den Helder die al enkele jaren met stip op mn kalender aangeduid staat , kwam dan dit jaar ook iets te vroeg voor me. Ik heb hiervoor dan ook met pijn in het hart moeten passen.
Maar nu zondag zal ik wel aan de start staan in De Panne. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten maar ik ga in elk geval mn best doen ;-)

Verder staan er nog wat veranderingen te wachten maar daarover later meer.