Update met WK ticketje ;-)

Zoals eerder al gezegd ben ik een beetje op de sukkel geweest in de winter...rugproblemen, gekneusde ribben,... En bijgevolg heb ik dus wat trainingsachterstand opgelopen. De voorbije weken reed ik al wat chrono's maar steeds met een duidelijke trainingsopdracht. Toch leverde me dit de beste tijd bij de dames op in Spa, Andenne en Olne.
In tegenstelling tot de teamies die de HOT aan het rijden zijn, stond ik vandaag aan de start van de Roc Laissagais. in Frankrijk. De meer dan deftige conditie die ik gehoopt had hier al te hebben, is er dus nog niet. Ik ging dus naar Laissac met weinig ambitie behalve te genieten en me te amuseren. Deze wedstrijd in Laissac hoort bij die nieuwe UCI marathon series. Aan de start stonden dan ook heel wat verschillende nationaliteiten. Vrijdag al een eerste keer een stukje verkend. En het parcour zag er echt wel goed uit. Droog, wel wat stenen, lastige klimmen en leuke singletracks en afdalingen. Zaterdag regende het echter de hele dag en sommige stukken van het parcour lagen er ineens veel lastiger bij. 1 klim was totaal ondoenbaar door de ondergrond en zelfs al stappend naar boven waren je banden dubbel zo dik door de modder ( allé eerder een soort klei). Tijdens de koers zelf bleek het eigenlijk toch nog vrij goed te gaan. Enkel een losgekomen drinkbushouder dreigde nog even roet in t eten te gooien. Ik had nog zicht op een 4de plaats maar toen ze me zag komen kon ze toch nog versnellen en dat ging nu net niet meer bij mij. Dus een 5de plaats maar dat was al veel meer dan ik op voorhand verwacht had. Thks Patrick voor oa de pefecte bevoorradingen

Strandmarathon Hoek v Holland-Den Helder

Na een dipje na BK marathon, waar ik moest opgeven omwille van kettingproblemen, heeft mn zelfvertrouwen vandaag weer een boost gekregen. Met veel vraagtekens stond ik nog eens aan de start van de langste strandmarathon ter wereld, namelijk 135km van Hoek v Holland, onderaan in Nederland, tot helemaal bovenaan in Den Helder. Ook de praktische regeling heeft heel wat om handen. De start was al om 8u dus zaterdag toch nog maar een hotelletje gezocht. De dag zelf moet Pat 480km met de auto rijden om me te bevoorraden, naar te finish te rijden en dan nog de hele weg terug naar huis. De dames starten even voor de heren. Op deze manier heb je wel een goed zicht op je positie bij de dames maar er wordt niet echt doorgereden want de koerskonijnen onder de dames kijken al snel achterom om te zien of de heren er nog niet aan komen. In tegenstelling tot andere jaren had ik totaal geen moeite om het tempo van de voorbij koersende heren te volgen. Na ongeveer 6km reed er zich iemand rechts voor me vast in het zand met natuurlijk een domino effect van vallende bikers tot gevolg. Ik kon nog net uitwijken maar die links van me niet en hij haakte in me. Voet en grond en proberen loswrikken maar de groep was weg. Damn nu had ik geen idee meer of er daar dames tussen zaten. Enkele km's verder moesten we een superlang stuk lopen omdat er zand werd opgespoten op die plek. En daar liep ineens Sabine Halkes voor me uit maar geen spoor van Gabriëla Roovers. Ik liep (allé trippelde ;-) ) iets beter dan Sabine maar ik wou te vroeg opspringen wat niet ging en ik was wat aan t sukkelen. We reden dus weer samen in een groepje. Maar ik kan het niet laten en deed eigenlijk weer te veel kopwerk. Zij was slimmer en bleef mooi uit de wind. Doeme moet toch ns meer met mn verstand gaan leren rijden denk ik. Om in Scheveningen het strand terug op te rijden, kon ik op de fiets blijven en ik was haar kwijt. Wist wel nog steeds niet in welke positie ik reed. En dat is zo gebleven tot na een dikke 100km toen Mark van de organistatie zei dat ik 1ste was. De laatste 15km waren echt zwaar maar moe en voldaan reed ik als 1ste dame over de meet. Het was een loodzware editie: niet omwille van de wind of andere weersomstandigheden maar het strand lag er echt overal heel zwaar bij. En ik heb super veel kopwerk gedaan in mn groepjes maar ja daar word je sterk van zeker ;-)

Bij deze ook nog eens een bedankje aan alle teamsponsers en Ewa en Dennis van "Easy Washer"

verkiezing mtb'er van het jaar

Vorige week kreeg ik de aangename verrassing te horen dat ik genomineerd ben als mountainbikester van het jaar. De prijsuitreiking vindt plaats op 5november in Bornem maar tot dan hoop ik natuurlijk zoveel mogelijk stemmen achter mn naam te krijgen ;-)
Dus als jullie een secondje tijd hebben om mij een stemmetje te geven.... dat kan via de volgende link:

http://mtbvanhetjaar.revosportscare.be/poll.aspx

mtbvanhetjaar.revosportscare.be

 

Je vindt me uiteraard terug bij de "dames elite"

Teleurstelling na BK marathon

Na mn Europese marathon trui bij de masters in Graz in 2009 en mn Belgische trui vorig jaar, zal ik het dit jaar met enkel een Vlaams-Brabantse kampioenentrui moeten stellen. Vandaag op het BK in Eijsden ketting stuk gereden. Na bijna een half uur aan de kant te staan dan toch nog moeten opgeven omdat mn ketting bleef doorschieten. Spijtig genoeg mn titel dus niet kunnen verdedigen. Was er nochthans meer dan klaar voor en voelde me ook goed. Gelukkig heb ik er al een heel mooi seizoen opzitten!
Kris Henderieckx verzachte de pijn enigzins door te winnen bij de master 1!

Augustus

Het marathon kampioenschap komt dichterbij dus tijd om de voorbereidingen te beginnen, wat dus wil zeggen minder marathons rijden zodat ik meer kan trainen. Met pijn in het hart neem ik dus maar aan 1 marathon deel, namelijk de Chouffe marathon. Maar qua zwaarte kan deze absoluut wel tellen dit jaar want de omstandigheden zijn hels. Regen, modder en wind zorgen voor een ware slijtageslag. Door maaglast vlotte het het eerste uur  niet al te best. Eens dit beter was en ik terug wat tempo kon maken, kreeg ik problemen met mn ketting die achteraan altijd tussen mn cassette en wiel viel. Wel 8 keer ben ik moeten stoppen en zelfs met de derailleur wat bijregelen lukte het niet ( achteraf bleek dat derailleur wat scheef stond doordat ik ergens een boomstronk geraakt heb). Door al dit oponthoud was Ine Gantois me voorbijgereden en reed ik dus in 2de positie. Ik had geen idee hoeveel tijd ik juist verloren had maar het was redelijk veel. Iets na half koers kreeg ik Ine terug in het zicht. Ik ging haar voorbij en ze pikte niet aan. Ondertussen had ik ook bijna geen remblokken meer en zag ik bijna niks door de combinatie lenzen en modder :-(. Dus zeer voorzichtig in de afdalingen en maar proberen op de andere stukken tempo te maken. Niet echt fijn rijden maar het loonde want ik kwam als 1ste dame over de meet.

De week erna stond ik  nog eens aan de start van een wegkoers. Dit was alweer een hele tijd geleden dus ik stond hier met veel vraagtekens en zware benen van de voorbije trainingen aan de start. Tot mn eigen verbazing kon ik zonder problemen volgen en dan begon het weer te kriebelen....trainen moet ik doen dus mee koersen ;-) Heb me echt kapot gereden maar was niet mee met de juiste ontsnapping. Ik voelde wel dat ik nog ietskes te kort kwam en na elke inspanning moest ik toch effe bekomen voor ik weer iets kon proberen. Voor de sprint pas ik maar toch was dit een zeer goede training. Met een vrij tevreden gevoel keer ik terug naar huis :-)

Nu wordt het erger....een XC wedstrijd in Langdorp op het programma :-/
Elke keer ik een xc moet rijden heb ik het gevoel zoals Julia Roberts in de film "runaway Bride". Omdat het een goede training voor me is, wil ik er wel starten maar eenmaal ter plaatste verandert dat gevoel snel. En in koers moet ik echt vechten tegen mezelf om door te gaan en niet te stoppen. Vreemd he?! Maar deze keer was het gelukkig anders. Misschien ook wel omdat het in Langdorp was dus dicht bij huis op een mooi parcour? Met de fiets nogal laat naar daar gereden (stress vermijden ;-) ), inschrijven nog snel een rondje doen en starten... Kristien en Joyce schoten weg, ik volgde in het wiel van Petra. Nog voor het einde van de aanlooplus hadden we Kristien al te pakken. Een ronde later, net voor het steile klimmetje op en holle weg stak Petra een junior voorbij die ik niet meer kon passeren. Hij reed te traag naar boven en Petra had een gaatje. ze moet dit gezien hebben en reed volle bak door. Doeme maar niet erg want is uiteindelijk toch maar een training voor me. Stiekem hoopte ik wel dat ze zich misschien een beetje zou opblazen door van me weg te rijden. 2 ronden voor het einde kreeg ik haar terug in het zicht en kon haar voorbij rijden op het einde van de lange klim aan de bevoorrrading. Ik kon deze poitie behouden en ik denk dat ik de laatste ronde constant aan t lachen was...wat gebeurt er nu? Ik rij een XC uit en ik wordt gewoonweg 2de! Ik ben suercontent en heb het gevoel dat ik mezelf overtroffen heb. En jawel als toemaatje kreeg ik nog de trui van Vlaams-Brabantse kampioene overhandigd

Trailer Sudety MTB Challenge 2011

Check this out:

http://vimeo.com/krybarczyk/sudety-mtb-challenge-2011-trailer

Sudety MTB challenge Polen

Net zoals vorig jaar trokken we weer met een deel van de ploeg naar de mtb challenge in Polen. Maar deze keer zou ik solo rijden. Ik hoopte maar dat ik dit in mn eentje tot een goed einde zou brengen.
Hieronder mijn wedstrijdverslag ( je kan ook n kijkje nemen op de teamblog (http://www.teamnomadesk.com/)
waar Kris de parcours wat uitvoeriger bespreekt)

Proloog: deze was al van een heel ander kaliber dan deze van vorig jaar. Dubbel zo lang en dubbel zo zwaar. Maar eigenlijk wel een mooi parcourke. Kris en Robby mochten als allereersten om 14u vertrekken; ik, als solo rijdster, pas na de duo’s om 15h27. Goed opgewarmd op een asfaltklim want ik herinnerde me van vorig jaar dat de proloog echt hel is voor mij. Veel te kort en intensief maar ik zou proberen zo goed mogelijk naar boven te rijden en de schade op de concurrentie proberen te beperken. We starten allemaal met 30sec tussen, mannen en vrouwen door elkaar. Op het hele steile stuk moet ik even van de fiets maar voor me waren er ook al 2 mannen aan het lopen. Daarna volgt er een singletrack met wat boomwortels en daar proberen er natuurlijk 2 mannen te passeren waardoor ik van mn spoor afwijk en effe een slipper maak maar zonder erg. Ik blijf rustig en probeer weer hard door te gaan maar het feit dat er al 3 mannen passeerden die later gestart waren, was geen leuk gevoel. Een stukje verder passeer ik op mijn beurt nog enkele voorliggers en 1 dame. Allé laatst zal ik dan al wel niet zijn Het is wachten tot tijdens de podiumceremonie voor ik de uitslag te zien krijg en ik win tot mn grote verwondering met iets meer dan 3min op de 2de dame. Wow great start

1ste rit: Kudowa-Krliky 104km - 2600hm

De eerste zal meteen de langste van de 5 worden: 103km. Ik mag in de 1ste box starten en zo heb ik meteen een goed zicht op mn positie bij de dames. Aangezien ik dit jaar solo rijd en er nog vele zware etappes volgen durf ik niet goed echt vol te starten maar ik probeer toch om er een voldoende hoog tempo op na te houden. En het loont want er komt geen enkele dame over me. Wel heb ik problemen met mn zadel, die tot 2maal toe naar achteren kantelt. Maar aan de bevoorrading staan Pat, Steven en Arno klaar met de nodige tools. Door dit tijdsverlies komt er wel een dames team aansluiten, namelijk Ivonne Kraft en bikepartner Celina Carpenteira. Ik beslis wat bij hen te blijven rijden en we raken aan de babbel. Ivonne die al veel ervaring heeft in meerdaagse wedstijden, zegt dat ik beter niks kan forceren want dat de volgende dame al redelijk wat achter is en ik gisteren toch al 3min voorsprong had. Ik moet haar gelijk geven en blijf gezellig bij hen Celina heeft het wel iets moeilijker bergop. Ivonne en ik rijden om de beurt op kop. Op de technische gedeelten laat ik Ivonne voor want van deze dame kan ik nog iets leren ( Zij is dan vroegerr ook een zeer goede XC renster geweest). Met nog een dikke 10km te gaan, gaat het me toch iets te traag bergop en beslis ik om alleen verder te rijden want ik ben nog wel aan het koersen he. Ik finish als 1ste dame met 3min voorsprong op het sympathieke damesduo. We eindigen alle 3 zelfs voor de mixed duo’s! Van girlpower gesproken!!!!

2de rit: Kraliky - Stronie Slaksie: 70km - 2500hm

Deze zou een hele speciale voor me worden want vorig jaar ben ik hier zwaar gecrashed: tand afgebroken, lip opengescheurd en kaak gekneusd. Heb de wedstrijd daarna maar op halve kracht meer kunnen uitrijden want ik kon bijna niks meer eten omdat heel mn gebit pijn deed. Mn duo partner Christophe heeft me er toen op momenten echt moeten doorsleuren. Aan de start werd nog eens duidelijk gemaakt dat, door de regen van de voorbije dagen, de technische afdalingen op stenen en wortels er heel gevaarlijk bij lagen. Dus voorzichtig zijn was de boodschap vandaag. En zo heb ik dan ook gereden. Had al een mooie voorsprong op de 2e dame dus moest zeker geen risico’s nemen. Ik finisch weer als 1ste dame maar had naar mn gevoel niet echt goed gereden omdat ik té voorzichtig geweest was en zo was het net iets minder fun.

3de rit Stronie Slasky - Bardo: 60km

Deze was mn iets mindere dag. Waarom? Geen idee maar vorig jaar was de 4de rit mijn off day dus ik zal er dan wel altijd eentje hebben zeker? Proberen om me niet druk te maken en wat te genieten van het parcour en omgeving dus. Ook deze etappe win ik maar ik moet 1 mixed team net voor laten.

4de rit Bardo -  Gluszyca: 57km - 2200hm

Ik wist dat deze etappe zeer zwaar zou zijn dus startte ik iets rustiger. Ik had eigenlijk wel graag met de mixed teams gestreden maar van in de start werd al duidelijk dat ik dat idee maar beter kon laten varen. Deze dames rijden immers met een sterke man die hen duwt en trekt (koord, camelback, lint,..) dus op de beter lopende stukken zijn zij, toch zeker na al enkele dagen koersen, in het voordeel te opzichte van mij. Ik rij dus mn eigen tempo maar na 12km slaat het noodlot toe. Lek gereden in een hele mooie afdaling Ik verlies hier wel redelijk veel tijd omdat de band er niet goed afgaat, de CO2 patronen vast zitten, de voetpomp die Grzegorz (organisator die daar ook net stond) gaf werkte niet goed ,… Ook nog ns merci aan de mannen van het Dreamteam om mee te helpen. Allé nadat heel wat bikers me gepasseerd zijn, waaronder 2 solo dames, kan ik weer verder. Wanneer de paadjes smaller worden, zit ik echter vast achter tragere renners. En alhoewel ik al bijna 2uur voorsprong heb, begin ik me toch serieus op te jagen. 8 kilometer later heb ik beide dames ingehaald maar stop ik bij Pat, Steven en Arno om van wiel te wisselen want met binnenband rijden op dit parcour is echt niet verstandig. Rem moet dan ook weer bijgeregeld worden dus beide dames rijden weer voor me. Maar niet voor lang. Eenmaal mn ritme terug gevonden haal ik eerst de Poolse en daarna de Deense dame in. Geen van beiden pikt aan en ik bouw mn voorsprong weer op. Een tijd later krijg ik ook het damesteam Kraft-Carpenteira weer in t zicht. Ik rij tot bij hen en blijf wat in de buurt rijden tot ze opeens achterblijven. Ook deze etappe win ik dus maar 2 mixed teams zijn weer net voor me

5de rit Gluszyca - Kudowa Zdroj: 79km - 2600hm

Laatste maar zeker geen makkelijke rit. We krijgen weer een mooie portie wortels en stenen voorgeschoteld, super leuke afdalingen en muren om te beklimmen. Enkele van die klimmen zijn zo ongelooflijk stijl dat je de fiets moet dragen. Ik rij nog steeds in de buurt van de mixed teams, die onderling een verbeten strijd aan t leveren zijn. Maar op de loopstukken wordt hun fiets door hun respectievelijk mannen naar boven gedragen. Niet erg hoor ik rij solo en ik ben er best trots op dat ik dit alleen doe. De benen waren eigenlijk best wel goed. Op verschillende steilere klilmmen kan ik blijven rijden waar velen van de fiets moeten. Op deze stukken haal ik de dames van de mixed teams ook altijd weer in. Maar dan begint het hard te regenen en stop ik op mn windstopperr aan te doen… alle hop weer verder…. en dan begint het effe echt te gieten… krijg het zelfs wat koud… krijg flashbacks naar de Black Forest marathon waar ik onderkoeld opgegeven heb :-/….dus toch maar regenjasje aan doen. Ik verlies 2 mixed teams hierdoor wel uit het oog maar uiteindelijk moet ik niet tegen hen strijden he want ik rij in de solo categorie. Later komt het zonnetje er weer door en wordt het zelfs nog behoorlijk warm op de bike. Ik amuseer me, pik nog wat lijken op en win ook mn laatste etappe. De ontlading is groot. Aan de finish hoor ik ook dat Kris en Robby hun 2de plaats algemeen behouden hebben dus het geluk kan niet meer op.

Ik ben echt wel trots op mezelf dat ik dit solo volbracht heb. En waar ik ook heel tevreden over ben is dat ik in het algemeen klassement ook de allereerste dame ben, Met 40sec voorsprong op het 1ste mixed duo. Cool! Een wedstrijdje in een wedstrijd. En we kunnen natuurlijk Pat, Steven en Arno niet genoeg bedanken voor alles wat zij gedaan hebben zodat wij steeds weer “fris” aan de start stonden. Zij zorgden voor de bevoorradingen met onze Sponser producten, maakten de bikes elke etappe weer zuiver met de EasyWasher en zorgden dat ze ook weer elke dag tiptop in orde waren. De sfeer in ons team is super en dan maakt het allemaal zo veel leuker en dan komen de prestaties vanzelf.

Ik heb hier veel leuke mensen leren kennen, op prachtige parcours mogen koersen en de organisatie, en de hotels waar ze ons in ondergebracht hebben, is ook tiptop in orde . Het is en blijft een aanrader deze mtb Challenge in Polen (http://www.mtbchallenge.com/ )